یک برگ رای تمام سهم من از دمکراسی ...... قدر آن را می دانم
نمی خواستم در اینجا از انتخابات صحبت کنم اما مگر می توان در برابر نا عدالتی ها ساکت ماند؟
چرا در کشوری که همه دم از آزادی بیان می زنند کسی حرفی از آزادی پس از بیان سخنی
نمی گوید؟!
چرا در انتخاباتی که قرار است آینده ۴ سال رقم بخورد این همه کینه و دشمنی و تفرقه جای
وحدت و همبستگی مردم را گرفته؟!
چرا برای رسیدن به صندلی قدرت دست به هر کاری حتی غیر انسانی و غیر اخلاقی
می زنند و واقعا" قانون جنگل را در پیش گرفته اند ؟!
واقعا" همه این چرا ها جای تاسف داره ! من کشورم رو دوست دارم و دلم می خواد در کشور
خودم آرامش و آسایش داشته باشم و به ارزش واقعی و جایگاه والای آریایی دست پیدا کنم.
من حق رای دارم و رای می دهم به کسی که حداقل منطق و اخلاق انسانی داشته باشد
کسی که حداقل معنی جمهوری اسلامی را درک کند. کسی که برای خودش ارزش
قائل نشود چطور می تواند برای منی که یک شهروند و یک ایرانی هستم ارزش قائل شود؟؟
من به کسی رای می دهم که مردم را ابله فرض نکند و با احساسات مردم ساده دل بازی نکند
رئیس جمهور من باید بداند که با زور گوئی کسی مسلمان نمی شود ! اسلام که دین جبر
نیست و اهداف خود را با این عنوان به مردم تحمیل نکند ! رئیس جهمور من باید بداند که عزت
و شرافت ایرانی بالاتر از آنست که به راحتی زیر سوال برود!
دلم می سوزد برای کشورم که در این اوضاع و احوال هر کسی سنگ خودش را به سینه میزند
و حاضر است برای سلنطت آن دست به هر کاری بزند و این نام ایران است که مظلوم واقع
شده است .
خدایا در این وضع نا بسامان سرنوشت خودم و کشورم رو به دست تو می سپارم و خوشحالم
از اینکه انتخاب پیامبرانت را به عهده ی مردم نگذاشتی و گرنه معلوم نبود چه بلایی به سر
آینده بشریت بیاید .
من نمی گم انتخاب من بهترین است ولی با رد سایر گزینه ها و مطابقت با معیارهایم
سعی کردم مناسب ترین را انتخاب کنم و به شما هم توصیه می کنم حتما" با دلایل محکم
و با روشفکری کامل قدر سهم خود را بدانید.
<متاسفانه مشکل جامعه ی ما فقر فکری و فرهنگی است نه فقر اقتصادی>
